
در بررسی علت های درس نخواندن کودک باید به این نکته اشاره کرد که تمرین کردن باعث پرورش مهارت های کودک میشود. برای شروع با مثالی در مورد یادگیری ساز گیتار موضوع رابررسی میکنیم.
تمرین کردن اغلب به درگیری والدین و فرزندان میانجامد. مادری میگفت: فرزندم اصرار داشت که گیتار یاد بگیرد، ما برای او گیتار خریدیم و برای آموزش او معلم خوبی پیدا کریدم .
اما او به زودی علاقه اش را به گیتار از دست داد درنتیجه ما برای وا داشتن او به تمرین هر روز درگیری داشتیم، به نظر شما باید در این کار پافشاری میکردیم یا تسلیم میشدیم.
انتخاب راه حل مناسب
روشهای تغییر رفتار کودکان باید حساب شده باشد:
مثلاً اینکه کودک در چه سنی باید درس گیتار را شروع نماید؟
چطور میتوان معلم یا کلاس مناسبی برای او انتخاب کرد؟
چطور میتوان اطمینان یافت که کودک برا یانجام تعهدات خود آمادگی دارد؟
آیا کودک ناامید و یا نافرمان است؟
برنامه شلوغی دارد؟
چطور میتوانید کودک را تشویق کنید که از تمرینات خود لذت ببرد و مسئولیت تلاش خود را بپذیرد. در این مورد هدف کوتاه مدت شما این است که به او کمک کنید که مهارتهای لذت بخش را که بعد ها در زندگی به کارش میآید کسب کند.
برای دستیابی به این هدف ها این راه حل ها را امتحان کنید:
منطبق کردن علایق و توانایی های کودک
برای اینکه از این تلاش بهره بیشتری ببرید با فعالیتی آغاز کنید که متناسب با سن و میزان رشد و علاقه کودک است.
برای او انتخاب های مناسبی فراهم نمایید و اجازه دهید که خودش انتخاب کند. قبل از هر اقدامی مطالعه و بررسی کنید از کلاس های موسیقی بازدید کنید به باشگاه ژیمناستیک بروید به کنسرت موسیقی محلی و یا سالن نمایش بروید.

تاوقتی کودک موقعیت های مختلف رانبیند و فعالیتی او را به هیجان نیاورد تصیم قطعی نگیرید. مثلا کودکی که قصد دارد یک اسکیت باز حرفه ای شود باید چندین جلسه به پیست برده شود ، یادگیری ویلن نیاز به یک مسیر یادگیری طولانی است، به عبارتی موفق شدن کودک نیازمند پشتیبانی شماست.
البته به این نکته هم توجه داشته باشید کودکی که کاملا مصمم است پیانو بنوازد ممکن است بعد از چند سال آموزش به این نتیجه برسد که بهتر است فوتبالیست شود به او کمک کنید. بهتر است که کودک به یادگیری مهارت های اولیه ادامه دهد ولی در انجام آنها پافشاری نکنید، این مساله ارزش یک جنگ دائمی را ندارد مهمترین چیز این است که او نسبت به خودش احساس خوبی داشته باشد.
پیدا کردن معلم مناسب
شاید مهمترین جزء موفقیت در یادگیری بعد از علاقه تطبیق کودک با یک معلم و کلاس مناسب است.
بنابراین به راحتی کودک خود را نزد معروفترین مربی شهر نفرستید، خودتان هم در این مورد بررسی کنید. موارد ذیل را بررسی کنید:
-سوابق معلم
-رفتار معلم با فرزند شما
-زیر نظر گرفتن استاد در هنگام درس دادن
-اینکه آیا معلم در مورد پیشرفت کودک با شما صحبت میکند؟
-شهریه، زمانبندی، و …..
تشویق کودک به تمرین
قبل از ثبت نام در کلاس مطمئن شود که کودک میفهمد که باید متعهد باشد. از معلم بخواهید که به کودک بگوید که چقدر باید تمرین کند. پس دست بکار شوید و یک برنامه تمرینی تنظیم کنید:
-یک برنامه تمرینی تهیه کنید و کودک را در تعیین زمانبندی آن دخیل کنید. و برنامه رادر جایی که قرار است تمرین کند نصب کنید.
-یک جدول تهیه کنید و آن را همراه با یک زمانسنج در جایی که او تمرین میکند قرار دهید. این کار به عنوان یک انگیزاننده عمل میکند و ساعات تمرین را افزایش میدهد.

-از او بخواهید ساعات تمرین روزانه اش را ثبت کند، نقاط را روی نموداری تنظیم کنید و به وسیه خطوط به هم متصل کنید تا نمایانگر افزایش و یا کاهش زمانهای تمرین باشد.
به تمرین کودک خود توجه کنید
هنگامی که شخص دیگری به تمرین نگاه میکند تمرین بسیار لذت بخش تر و جالب میشود. کودکان خردسال از انعکاس بلافاصله تمریناتشان در محیط لذت میبرند و این کار باعث پیشرفتشان میشود.
گاهی در ابتدا آنها نیازمند نظارت شما هستند، دستکم هر از گاهی نشان دهید که که دوست دارید به تمرین کودک توجه کنید.هنگامی که کودک دیگر نیازمند حضور ائمی شما نبود می تواند مدت زمان کمتری را به این موضوع اختصاص دهید.
بر روی نقاط مثبت تاکید کنید
برای کودک مهم است که بتواند از اشتباهات درس بگیرد و بداند که مهم نیست که گاهی اشتباه میکند. بنا براین به کودک بگویید که کدام کارها درست انجام شده است همینطور بگویید که در کدام کارها نیاز به تمرین بیشتر دارد.
پیشرفت کودک را تحسین کنید
یادگیری هر چیزی مانند درس ریاضی، پیانو یا کامپیوتر نیازمند بردباری و صرف وقت است. کودک خود را تشویق کنید که به شما بگوید در هنگام تمرین روی چه چیزی کار میکند و او را تحسین کنید.بگذارید بداند که شما فکر میکنید او به تمرین هایش پایبند است.

مثلا گاه بسیار کمک کننده است که زمان تمرین را بسیار دقیق تنظیم کنید، فرضاً هر قطعه پیانو را سه بار بزند و هر بار پنج دقیقه طول بکشد.
یک قرارداد بنویسید
در مورد بعضی از کودکان تنظیم یک قرارداد، تعهد واقعی را بر میانگیزد. کودکان موافقند که یک حداقل زمانی را صرف درسهایشان کنند. صرف نظر از اینکه این زمان چقدر باشد این امر به ویژه هنگامی مفید است که کودک مشغول یادگیری مهارت های ویژه ای است که بیش از هر چیز به زمان نیاز دارد. مثلاً یادگیری ویلن مثال خوبی است، مدت زمان زیادی لازم است تا کودک صدایی به غیر از غژ غژ از آن در آورد. یا مثلاً در قرارداد خود تاکید کنید که چه مدت به بازی های رایانه ای بپردازند. این کار باعث میشود اعتیاد به بازی های کامپیوتری پیدا نکنند و تمرکز بیشتری روی درس هایشان داشته باشند.
از علایق طبیعی استفاده کنید
تمرین کردن خود نوعی جایزه است، البته بیشتر کودکان قبل از اینکه به این مدینه فاضله برسند باید به کمک شما علایقشان را متمرکز کنند تا انگیزه بیشتری بیابند. اگر کودک از زیادی زمان که صرف تمرین میکند ناراحت است، میتوانید در این زمینه نیز نیروی جادویی ساعت (تایمر) استفاده کنید.
تیک تاک تایمر، کودک را مطمئن میکند که زمان تمرین در حال سپری شدن است و با به صدا در آمدن زنگ نجات پیدا خواهد کرد! یا اینکه با سوراخ کردن یک کارت، بلیط برای رفتن به محل مورد علاقه کودک درست کنید. بدین ترتیب که هر بار کودک تمرین میکند کارت را سوارخ کنید که کارت به تعداد معینی سوراخ شد، کودک میتواند به محل مورد علاقه اش برود.
با فشار همسالان کودک کنار بیایید
گاهی تمرین کردن یا حفظ کردن خودش مساله ساز میشود. چون کودک احساس میکند با همسالانش فرق دارد . با اینکه همکلاسی هایش دستش میاندازند. موقعی که آنها به بازی میروند او مجبور است در خانه بماند و مثلاً نیم ساعت ترومپت تمرین کند .
با فشار همسالان، به این ترتیب مبارزه کنید که او را تشویق کنید هر از گاهی دوستانش را به یک کنسرت خوب ببرید یا به جلسات تمرین دعوت کند و بدین ترتیب او بجای اینکه احساس کند با بقیه فرق دارد، احساس میکند مشغول انجام فعالیتی است که دوستانش هم دوست دارند به آن بپردازند.
